PLUKTUIN HET PLATTELAND JUNI 2025

Afgelopen weekend kampeerden we bij zus en zwager in Ermelo. Wat een heerlijke plek hebben zij! Rust en ruimte, iets waar ik veel van houd : ). Gerralt en Henrieke, want zo heten zij, zijn meester in de gastvrijheid. Uub en ik voelen ons er meteen thuis. 

Op zaterdag eten zus en ik een taartje bij Pluktuin het Platteland. Ik neem je mee!

Parkeren doe je op het gras, tussen allemaal bomen. Majan van Pluktuin het Platteland zou me direct op de naam van de bomen wijzen, zij kent alle planten, bloemen en bomen op het erf bij naam. Kom je dichter bij de ingang van het koffiehuis, dan zie je rechts een wand vol kransen hangen. Later vertelt Majan dat dit echt haar ding is. Het wordt meteen duidelijk waarom dit een pluktuin heet. De bloemen komen je tegemoet, kruiden, groenten, fruit in overvloed. Als je nog een stukje verder loopt, zie je mensen met een mandje over de moestuin gaan. En over manden gesproken, die zijn er in allerlei soorten en maten. Ik ben vergeten te vragen of die ook te koop zijn, anders neem ik daar de volgende keer zeker eentje van mee. Eerst maar eens zitten voor een latte met een lemon curd taartje. Mjammmmm. Dat smaakt verrukkelijk. Het taartje is versierd met allerlei bessen, rood en wit doorzichting. Henrieke heeft op haar hazelnoot-schuim gebakje een viooltje. In gedachten voeg ik viooltjes toe aan mijn kruidentuintje voor het keukenraam, wat ziet dat er feestelijk uit. 

Als alles op is kan mijn ondernemersgeest zich niet bedwingen en zo komt Majan bij ons aan tafel zitten. Wat volgt had ik van tevoren niet kunnen bedenken: we krijgen een rondleiding over de hele Pluktuin! Wat een verschil met thuis, in de randstad, waar ik een halfuurtje krijg om – lelijk gezegd – m’n waar aan te smeren. Ik sla het op en prijs mezelf gelukkig met deze ervaring. Na een geweldige rondleiding en nieuwe kennis over kruisbessen, extra lange frambozen, luizen en dahlia’s, het verhaal van Majan en de tomaten en nog veel meer, gaan we weer terug naar huis. Mijn ogen hebben zich flink de kost gegeven en m’n schetsboek staat in mum van tijd vol. Ik heb ontzettend veel zin om, als de ontwerpen voor wenskaarten en cadeaukaartjes eenmaal gedrukt zijn, ze persoonlijk langs te brengen op deze bijzondere plek met nog mooiere mensen. Als ik het verhaal aan schoonmoeder vertel, wil ze ontzettend graag mee met het volgende werkbezoek. Wie weet! : )